contact: info@deurinck.nl

Grastraining – deel 1

Heerlijk, al dat gras! Joy is er dol op, en jouw paard vast ook. Eerlijk gezegd vind ik het zien van Joy die intens geniet van het grazen ook een feest. Die tevreden ogen, dat snuffelende neusje… En het geluid van het gras. Prachtig!

 

Als we buiten gaan wandelen, wisselen we het lopen af met lekker grazen. Joy is zeker niet te dik, dus ze kan af en toe wel wat extra’s gebruiken. We staan dan eventjes stil, kijken wat rond en Joy snackt hier en daar wat lekkers. Een soort picknick!

 

Maar dan wilde ik toch weer voorwaarts, in plaats van úrenlang te blijven grazen. Als ik ’t vroeger aan haar overliet, kwamen we amper vooruit. Ja, voetje voor voetje. Maar geen serieuze afstanden helaas!

Touwtrekken

Omdat Joy en ik vrienden zijn, wilde ik ook niet terecht komen in een touwtrekwedstrijd. Ik vind het niet fijn om aan haar hoofd te trekken. Naast het dat het niet goed is voor onze relatie, werd ik me steeds bewuster van alle mogelijke lichamelijke problemen van de hals. Kortom: teveel druk op het halstertouw vinden zowel Joy als ik gewoon niet leuk.

Dit hebben we dus getraind 😊 . Joy loopt nu -meestal- meteen mee als ik door wil lopen, en vindt dit ook geen probleem. Ik hoef niet aan het touw te trekken, en we staan geen uren meer wortel te schieten. Onze wandelingen zijn gezellig en ontspannen, ook als er gras in de buurt is.

Geloof me als ik zeg dat dit voor veel paarden (en bijbehorende mensen) een uitdaging is. Als jouw paard je compleet negeert zodra er gras in de buurt is: je bent niet de enige. Dit komt véél voor. Het is ook wel wat: als je de hele dag op dat hooi staat te kauwen en er is opeens iets bijzonder lekkers, mag je er niet van eten… frustrerend! Maar gelukkig is er hoop. Ik heb paarden gezien die mensen gevaarlijk meesleepten richting gras, maar die -na training- zonder halster meeliepen over gras.

Trainingstips

Ik vind het belangrijk dat jouw paard gaat inzien hoe jullie samen zo fijn mogelijk met gras kunnen omgaan. Het gaat meer om uitleggen hoe onze mensenwereld werkt zodat jullie er beiden van kunnen genieten, dan om strikte zwart-wit regels te dirigeren.

Hier deel ik vier trainingstips voor als je met een los touw over gras heen wil lopen.

1. Zorg voor regelmatige graaspauzes.

Hoe gek ’t ook klinkt: je kan je paard ’t beste belonen voor meelopen door haar of hem te belonen met het allerbeste ter wereld: GRAS! Als jouw paard leert dat het moment waarop jij vraagt om te stoppen met grazen enkel betekent dat hij/zij zo dadelijk weer wél mag grazen, is het al een stuk makkelijker om het groene goud te laten liggen.

Want ik zou zelf ook niet willen stoppen met chips, als ik weet dat dit handje mijn laatste beetje voor vandaag zou zijn… Maar als ik weet dat er straks opnieuw chips komt (en misschien zelfs een andere smaak), dan kan ik best stoppen.

 

2. Kies de juiste graasplek.

Ga in ’t begin van jullie training voor stukjes gras uit die niet bijzonder lekker zijn. Set yourself up for success en kies een veilig, maar wat minder intens-smakelijk stuk.

 

3. Erken dat grazen ook een signaal van hoge spanning kan zijn.

Het grazen kan voor afvloeiing van stress zorgen (en dat is fijn!), maar betekent wel dat er in de eerste instantie teveel stress was. Is jouw paard op het terrein van stal anders met gras dan onderweg? Wellicht heb je dan niet alleen grastraining nodig, maar ook buiten-wandel-training. Kijk goed naar de kauw- en maalbewegingen. Is dit op het normale tempo, of lijkt het eerder op een piranha?

 

4. Bied hoger dan het gras.

Kijk: jij wil dat jouw paard meeloopt. Dit gaat zeker lukken, maar er moet wel iets tegenover staan.

Als iemand me vraagt om een Sharp Sharp taartje te laten liggen in ruil voor een rijstwafel, zal dat natuurlijk ook niet gebeuren. Maar als iemand me vraagt een rijstwafel te ruilen voor een Sharp Sharp taartje, zeg ik zeker geen nee. Wees dus niet alleen slim door een minder-smakelijk stuk gras uit te zoeken, maar beloon ook groot als de neus omhoog gaat.

Misschien heb je hier tijdelijk iets explosiefs lekkers voor nodig, en deze afweging kan je alleen zelf maken. Ik kom veel bij paarden die erg gezond eten (bewuste paardenmensen 😊 ), maar waarbij we voor de grastraining toch snacks gebruiken die wat minder gezond zijn. Het is een keuze voor jezelf, en ook afhankelijk van de gezondheid van jouw paard en hoe groot het probleem is. Als je niet meer met je paard kan wandelen vanwege een grasprobleem, zou de oplossing voor mij wel wat waard zijn.

Je kan zeker ook met geplukt gras belonen! Dan is het helemaal een handige keuze: saai gras van de grond, of heerlijk gras uit ’t vuistje…?

 

Hopelijk heb je zo gezien dat er veel meer mogelijk is dan alleen touwtrekken, of niet meer wandelen. In deel twee van deze blog geef ik nog een aantal trainingstips en leg ik ook uit hoe ’t voor mij en Joy werkt met druk op het touw. Als je ondertussen vragen hebt, stel ze hieronder gerust en misschien neem ik ze mee in deel twee!

Laat een reactie achter