contact: info@deurinck.nl

Suzy’s aanpak bij extreme angsten

In m’n vorige blog beschreef ik ’t leven van een paard dat een groot deel van zijn of haar leven in angst leeft. Niet alleen bang voor bijvoorbeeld honden, maar bang voor bijna alles. Ritselende struiken, fietsers, varkens, geluiden… Ondanks dat er zoveel paarden extreem angstig zijn, vind ik het niet normaal. De frequentie hiervan bepaalt voor mij niet de norm.

Normaal is niet per se frequent

En ik denk dat dit de eerste stap naar een oplossing is. “Normaal” mag niet bepaald worden door hoe vaak iets voorkomt. Hoe meer we ons neerleggen bij het paard als neurotisch vluchtdier, hoe verder we van oplossingen vandaan gaan. Een deel van de oplossing ligt in de fokkerij. Het is niet oké om generatie op generatie vluchterige, angstige en instabiele paarden te fokken. Maar hier kan het paard dat jij nú onder jouw verantwoordelijkheid hebt, niets aan doen. Genetica speelt een rol, maar omgeving, training en opvoeding natuurlijk ook. Als eigenaar heb je soms meer macht dan je denkt, en kan je meer veranderen dan je denkt. Balen, verdrietig zijn, je erbij neer leggen, bij de pakken neerzitten, terneergeslagen zijn: het helpt allemaal niet, én het is niet nodig.

Als je deze blog interessant vindt en hiermee aan de slag wil gaan, help ik je graag. Dat kan op stal, maar als je verder weg woont kan het ook telefonisch of online.

Oplossingen en doelen

In deze blog zal ik mijn ideeën delen over oplossingen bij extreem angstige paarden. Deze aanpak kan trouwens ook werken bij niet-extreem angstige paarden die specifieke angsten hebben. Een emotioneel gezond paard kan bijvoorbeeld bang zijn van varkens, en dan kan je hier ook iets aan hebben.

Ons doel is geen bomb-proof paard, maar een emotioneel volwassen individu met een balans tussen positieve en negatieve emoties. Het leven weer fijn en leefbaar maken voor het paard. Wellicht kan je na mijn hulp meer ‘doen’ met jouw paard, maar het is ook mogelijk dat jij jouw eigen doelen moet bijstellen. Misschien zien we uiteindelijk dat jouw paard niet mee kan op wedstrijd, of naar Horse Event. Zolang jouw paard maar emotioneel fit is en jullie samen plezier beleven, dat is voor mij het belangrijkste.

Management: informatie verzamelen

Mijn aanpak stelt het welzijn en de ervaring van het paard centraal. Mijn startpunt is de vraag:

Hoe voelt ’t om zo bang te zijn, continu?” .

Vanuit hier kijk ik naar het management en naar training. Om een paard te laten ontspannen over de gehele linie van zijn/haar leven, probeer ik eerst alle stressors (=dingen die stress opleveren) in kaart te brengen. Dit gaat dus niet alleen over training. Hoe klein iets ook lijkt te zijn, samen met de eigenaar bespreek ik alles. Hoe is het dagelijks leven voor het paard? We gaan er met een stofkam doorheen, terwijl ik notities maak. Als je eenmaal bezig bent, komen er hele verhalen naar boven.

Dit doen we niet zonder reden. Het gekke van angsten is, dat ze versterkt kunnen worden door de meest vreemde dingen. Het veilige gevoel dat een paard behoort te hebben op de weide, kan verdwijnen door bijvoorbeeld de kalveren van de buren. De kalfjes zijn soms wel te zien, en soms niet. En soms maken ze geluid… Deze specifieke angst kan versterkt worden door een lage kwaliteit slaap, of door een hardhandige bekapper.

Zo zie je bijvoorbeeld ook steeds meer mensen bewuster spelen met hun honden. Het “balletjes gooien” met veel geren, geblaf en gepiep lijkt leuk, maar is ondertussen een enorme bron van stress. Als een hond ergens anders last van heeft, zoals overmatige opwinding bij andere honden, is balletjes gooien iets wat de stress-emmer nog sneller laat overlopen. Dan dus niet meer doen. Alles wat je aan overbodige stress kan weghalen, zal in jullie voordeel werken.

De ‘standaard’ is stress

Een paardenvoorbeeld: ik was een paar maanden geleden bij een paard om te helpen met trailerladen. Bij nader inzien was dit paard niet alleen bang voor de trailer en het reizen, maar het paard was doodsbenauwd over de algehele linie van zijn leven. Een nieuwe voerbak, een ander opstapkrukje, een kartonnen doos die ergens stond: alles was eng en leverde een lading aan stress op. De ‘standaard‘ voor dit paard was stress. (Dit kan je onder andere zien door een hoog cortisolgehalte in het bloed.) Het stress-emmertje van dit paard liep sowieso al over, zonder dat de trailer in beeld kwam. Na het dagelijks leven in kaart gebracht te hebben, zagen we dat een andere lading stress kwam van de voermomenten. Het paard vertoonde voernijd en begon heftig te weven zodra hij de voerkar hoorde.

Je kan je voorstellen hoe het is om meerdere keren per dag zo’n dosis stress te moeten ervaren: niet fijn. En al die spanning nam hij mee in het trailerladen! We hebben niet alleen het voer aangepast, maar ook de locatie van zijn box. Hij stond eerst in het midden van een drukke gang, en gelukkig kon hij naar een rustigere plek.

Naast stress rondom het voeren, bleken er meerdere dagelijkse punten van stress te zijn, zoals de radio. We hebben met de staleigenaar overlegd, en er is afgesproken dat de radio alleen aan gaat als er iemand op stal bezig is. Eerst stond de radio de hele dag aan, maar dat hebben we dus gelukkig kunnen verminderen.

Training: emoties bepalen richting en snelheid

Ik begin de training op een plek waar het paard zich het meest comfortabel voelt. Dat kan zijn in de stal, in de weide of op het gras. Waar mogelijk laat ik het paard los lopen, zodat het paard zelf kan kiezen om de training te verlaten. Wat we precies gaan trainen, is minder belangrijk dan wat het paard ervan vindt. De emoties van het paard bepalen onze richting en snelheid.

Goede startoefeningen zijn: neus target, blijf, hoofd laag, snuffelen, voetjes geven, zelf ‘t halster aandoen, kin-target en zelfstandig naar een pion lopen.

Geen heftige oefeningen, maar juist daarin zit de kracht. Alleen relaxed en low key. Nog een voordeel van deze oefeningen is dat ze waarschijnlijk grotendeels nieuw zijn voor je paard. Er zit nog geen spannende of vervelende associatie aan vast. In een wereld vol angstaanjagende dingen, geven wij jouw paard weer wat controle en keuze terug.

Als dit steeds beter en beter gaat, kijken we of we ook op een andere locatie kunnen trainen. Ergens op het erf, of op de poetsplaats bijvoorbeeld. Op hoe meer verschillende locaties we kunnen werken, hoe beter. Als de spanning ergens te hoog op loopt, gaan we meteen terug naar de veilige plek. We proberen jouw paard zo min mogelijk stress te laten ervaren.

Tijdsduur

Mensen vragen me altijd hoeveel tijd zoiets gaat kosten. Logische vraag, maar lastig te beantwoorden. Ik heb gezien dat de reacties van paarden sterk wisselen. Soms zie je na 1 dag al een enorm verschil, en soms duurt het 2 weken. Ik vind zelf het tempo minder interessant, zolang we zien dat het paard verandert en dat de kwaliteit van leven toeneemt.

 


 

Heb jij een overmatig angstig paard? En heb je al geprobeerd dit te veranderen? Laat maar horen, ik ben benieuwd!

Laat een reactie achter